deseydin ki; "ver elini, gidelim dünyanın başka bir ucuna. başka topraklarda, farklı coğrafyalarda kavrulalım. bırakalım ne var yoksa burada. sadece sen ve sadece ben. gidelim. uzaklara. daha da uzaklara. görünmez olalım, bilinmez olalım. gezelim, keşfedelim kuytu köşeyi. sadece sen ve sadece ben. denizler, dağlar ardına ve söz ver yüzünün kırıştığına ilk ben şahit olayım?"
bir dakika bile tereddüt yaşamadan düşerdim peşine.
ama şimdi desen ki; " uzat elini tutayım "
düşünürüm.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder