yeter ki git

bitmeli artık, bavulunu toplayıp gitmeli artık bu aşk; yeni yüreklere yerleşip, onları sıkıştırmak üzere.

yalnız olmalıyım biraz, yalnız olmalısın.

başkasını sevmelisin, başkasına fısıldamalısın tılsımlı sözlerini.

yüreğini daha sağlıklı bir kalbe dayamalısın, az hasar görmüş olanına

bense tek başıma yürümeye devam etmeliyim yolumda, 

ne gözüm arkamda, ne tek bir sorumluluk kapımda.

son günlerde yalnızlığım gecenin bir yarısı alıp beni karşısına yakınmaya başladı ilgisizliğimden

'unuttun beni ne zamandır' dedi, 'aramıza başkalarını çok sokar oldun'

aslında haklı. 

sonuçta kalıcı olan o, ne olursa olsun 'tamam ben burdayım işte' diyen.

sıkıldım iki kişilik yaşamaktan

'biz' demekten. bencilim çünkü ben. 

yeter.

nasıl olur bilmiyorum.

pişmanlık da gelir, yalnızlıkla beraber kalabalık oluruz belki bir süre

ne bileyim hüzün de uğrar bir ara, bunalım ona eşlik eder.

ama hepsi gider biliyorum, 

yalnızlık kalır.

en keyifli zamanlar başlar, yıllarca görüşmemiş ve anlatacak onca şeyi birikmiş iki arkadar gibi dertleşir dururuz uyumadan.

özledim onu. özüm o benim.

o yüzden artık sen de git, fazla bile kaldın.

ne olursa olsun git.

nasıl gidersen git.

neyi almak istiyorsan senin olsun.

neyi bırakmak istiyorsan geride; benim.

ama sen git.

istediğin gibi

istediğin yoldan.

dilediğin şekilde.

ister kapıyı çarp.

ister süzül kapıdan.

ama git.

ne yazık ki bu kadarmış benimle alakalı alnında sana yazan

ve ne yazık ki bu kadarmış hayatımdan sana adayabileceğim zaman.

 

dinle de sindir