karşına çıkmayışımı korkaklık sanma,
şüpheye düşme cesaretsizliğimden.
karşına çıkmayışım, elimi belime koyup da kavgaya tutuşmayışım
kendime olan saygımdandır.
söyleyecek sözüm olmadığından değil, haketmediğin için sesimi duymayı.
sen ki; en aşağılık, en arsız insan.
bilsem ki utanacaksın, bilsem ki kızaracak yüzün
geçer karşına tükürürüm suratının orta yerine.
ama nafile olur tüm çabalarım.
sanma ki, önemlisin.
sanma ki, bir kere bile görmek istedim seni.
sakın kendini olmadığın ve asla olamayacağın o 'sıfata' yakıştırma
sakın içten içe sahiplenme beni.
sakın ağlayıp, mızıldama.
suçlusun.
kötüsün.
korkaksın.
yüzsüzsün.
bu kızgınlığı üstüne alma. bunu sevgi sanma, eksiklik sanma, üzüntü ve hayalkırıklığı hiç sanma.
o kadar güçlüyüm ki; beni görsen utanırdın kendinden, kendi acizliğinden, karaktersizliğinden, erkekliğinden.
yalnız değilim, korkmuyorum da hiç, senin asla sahip olmayacağın erdemlerim var.
hiç eksikliğini hissetmedim, iyiki hiç sarılmadım sana, iyiki kokun değmedi burnuma, iyiki defolup gittin.
ve çok şükür sana hiç benzemedim.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder